Een goed gesprek
Chansons. Wie is er niet groot mee geworden? De zingende landsknechten uit mijn jeugd, al van voor dag en dauw druk bezig met de oogst binnen halen. Het vrolijke gekletter van potten en pannen dat door het open keukenraam dwarrelt op de maat van het populaire deuntje dat de meid vorige week op de kermis heeft gekocht. Ach, het leven kan zo genoeglijk zijn. Ook al kan de meid eigenlijk niet zingen.
Ik rek me nog eens behaaglijk uit, bel de huisneger om de kussens op de chaise longue te verschikken en pak de telefoon. Zou die aardige Jem thuis zijn of is ze al meegesleurd door de draaikolk van roem die het winnen van het Nationale Songfestival (eerder deze week) veroorzaakt? Prettige sfeer trouwens, op dat feestje na afloop. Goed, Theodor Holman zat natuurlijk weer binnen de kortste keren starnakel dronken in een hoekje te snikken om zijn dode vriend, maar daar trekt inmiddels niemand zich meer iets van aan. En die striptease van Gerard Joling heb ik nu zo onderhand ook wel weer gezien, maar wat geeft het. Wat een snoezig meisje is het toch zeg, die Jem.
Absoluut niet dom ook, trouwens, ondanks haar blonde haar. Mooie benen ook. En dan dat gebit! Een mens zou voor minder een moord plegen, geloof me. Ik heb dat al meerdere malen gedaan. Wat zeg ik: ook die avond stond ik op het punt om de zelfbenoemd leidster van het ensemble de nek om te draaien. Wat een bezitterige heks is dat, zeg. Zo erg is het toch niet dat Jem me druifjes voert? Of dat ze kirrend van pret aan mijn neusharen kriebelt? En laat me verdorie toch gewoon champagne drinken uit een navel, als ik daar zin in heb!
Enfin.
Het leek me aardig om dit weekeinde eens wat bij te praten met Jem. Misschien een ritje op de motorfiets maken over het landgoed, als het weer het toelaat. Sinds mijn echtgenoot vlak na de oorlog een pakje sigaretten ging halen en nooit meer terug kwam, is dat er eigenlijk niet meer van gekomen. Maar al wat ik te horen krijg als ik bel, is een vreemd brabbeltaaltje op een antwoordapparaat. Verdorie nog aan toe. Het is om den drommel zo makkelijk nog niet, hoor, als vrouw alleen.
Ik moest de meid maar eens gaan afranselen. Dat lucht op. Het kreng kan trouwens echt niet zingen. Ga ik daarna wel zwaar drinken en hard op trommels slaan tot in de vroege ochtend. En naakt dansen in de fontein.
De Redactie
Kijk eens aan. De nieuwe leden voelen zich op hun gemak hier op Trash Chique. Het lijkt verdomme wel een lagere school reünie. Van harte welkom allemaal. Ik neem aan dat jullie de drankkast al hebben gevonden?
Mocht u last hebben van iemand, laat uw secretaresse contact opnemen met De Redactie en wij maken korte metten met het schorriemorrie.
00:17 ☆ 18-03-2006